PROSTA LINIA PRAWDY:
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną
Przenikasz
i znasz mnie, Panie,
Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
Z
daleka spostrzegasz moje myśli,
przyglądasz się, jak
spoczywam i chodzę,
i znasz wszystkie moje drogi.
Zanim
słowo się znajdzie na moim języku,
Ty, Panie, już znasz je
w całości.
Ty ze wszystkich stron mnie ogarniasz
i
kładziesz na mnie swą rękę.
Gdzie
ucieknę przed Duchem Twoim?
Gdzie oddalę się od Twego
oblicza?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś,
jesteś
przy mnie, gdy położę się w Otchłani.
Gdybym
wziął skrzydła jutrzenki,
gdybym zamieszkał na krańcach
morza,
tam również będzie mnie wiodła Twa ręka
i
podtrzyma mnie Twoja prawica.
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną
Ps 139 (138), 1b-3. 4-5. 7-8. 9-10. (R.: por. 24b)
.