2026 07 23: TYLKO W JEZUSIE, TYLKO TAK

► Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie. – por. Ga 2, 19-20

► Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry. – por. Ps 34

► Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. - por. J 15, 1-8

Listopad 1999: [Syn w Ojcu]. Teraz, po latach, wpatrzona w Ojca, ponownie szukam Jezusa, który mnie tutaj przyprowadził. Syn, który jest Drogą, prowadzi nas bowiem do Ojca swojego i Ojca naszego. Syn, który żyje w nas, podtrzymuje nas i Ojcu podaje. Wzrokiem żyjącego w nas Syna, który jest Drogą i Życiem, patrzymy na Boga Żywego. Patrzymy na Ojca wzrokiem tego, który jest Prawdą, i widzimy Boga Ojca, Boga Syna, Boga Ducha Świętego – w Prawdzie. Tylko tak. Tylko w Jezusie.

.

2026 07 22: MARII MAGDALENY, ŚWIĘTO ŚWIĘTEJ – IMIENINY MAMY ;)

► Jak śmierć potężna jest miłość

Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol; żar jej to żar ognia, uderzenie boskiego gromu. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, z pewnością nim pogardzą. - Pnp 8, 6-7

► Miłość Chrystusa przynagla nas

Bracia: Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. - 2 Kor 5, 14-17

► Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Boże, mój Boże, szukam Ciebie
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą
jak zeschła ziemia łaknąca wody.

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni,
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia,
więc sławić Cię będą moje wargi.

Będę Cię wielbił przez całe me życie
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie,
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Bo stałeś się dla mnie pomocą
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
Do Ciebie lgnie moja dusza,
prawica Twoja mnie wspiera.

Ps 63, 2. 3-4. 5-6. 8-9

► Alleluja, alleluja, alleluja

Mario, Ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.
Żywego już Pana widziałam grób pusty
i świadków anielskich, i odzież, i chusty.

► Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Stała ona przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?». Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?». Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę». Jezus rzekł do niej: «Mario!». A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Mój Nauczycielu! Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”». Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana», i co jej powiedział.

J 20, 1. 11-18

► MOJA MAMA: Nie była osobą zbyt miłośnie nastawioną do życia. Była jednak pogodna, towarzyska i dowcipna, a także praktyczna i energiczna. Nigdy nie zwątpiła w istnienie Boga, mimo od młodości stawianych pytań o pewne elementy naszej wiary. Dzisiaj przypomniał mi się pewien drobny szczegół z późniejszych lat jej życia, który zapadł mi w pamięć. Mama siedzi w swoim fotelu i modli się po cichu. W pewnej chwili odczuwa potrzebę wyjścia do toalety. Odkłada więc to, co trzymała w ręce, a była to książeczka do nabożeństwa lub różaniec, i cichutko rzuca w przestrzeń, jakby zwracała się do rozmówcy, którego musi opuścić w wiadomej sprawie, mówiąc: - Przepraszam na chwilę. - Więcej o Marii: [O mojej matce. Szkice do portretu]

.

2026 07 20: CZEGO ŻĄDA PAN

        «Z czym stanę przed Panem i pokłonię się Bogu na wysokości? Czy stanę przed Nim z ofiarą całopalną, z rocznymi cielętami? Czy Pan się zadowoli tysiącami baranów, miriadami potoków oliwy? Czy trzeba, bym wydał pierworodnego mego za mój występek, owoc łona mego za grzech mojej duszy?»

        «Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre. I czego żąda Pan od ciebie, jeśli nie czynienia sprawiedliwości, umiłowania wierności i pokornego obcowania z Bogiem twoim?»

por. Mi 6, 1-4. 6-8

.

2026 07 19: NATURA BOGA

► Dobroć Boga dla ludzi

        Panie, nie ma oprócz Ciebie boga, co ma pieczę nad wszystkim, abyś miał dowodzić, że nie osądziłeś niesprawiedliwie .Twoja bowiem moc jest podstawą Twej sprawiedliwości, wszechwładza Twa sprawia, że wszystko oszczędzasz. Moc swą przejawiasz wobec tych, co nie wierzą w pełnię Twej potęgi, i karzesz zuchwalstwo tych, co ją znają. Potęgą władasz, a sądzisz łagodnie i rządzisz nami z wielką oględnością, bo do Ciebie należy móc, gdy zechcesz. Nauczyłeś lud swój tym postępowaniem, że sprawiedliwy powinien miłować ludzi. I wlałeś synom swym wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie. - Mdr 12, 13. 16-19

► Panie, Ty jesteś dobry i łaskawy

        Ty, Panie, jesteś dobry i łaskawy, pełen łaski dla wszystkich, którzy cię wzywają. Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją i zważ na głos mojej prośby. Przyjdą wszystkie ludy przez Ciebie stworzone i Tobie, Panie, oddadzą pokłon, będą sławiły Twe imię. Bo Ty jesteś wielki i czynisz cuda, tylko Ty jesteś Bogiem. Ale Ty jesteś, Panie, Bogiem łaski i miłosierdzia, do gniewu nieskory, łagodny i bardzo wierny. Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną.- Ps 86, 5-6. 9-10. 15-16a

► Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości *

        Bracia: Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.- Rz 8, 26-27

► Przypowieść o chwaście wśród zboża **

        Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”».

        Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach».

        Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata».

        Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!» - Mt 13, 24-43

AMEN. AMEN. AMEN.

  * GŁĘBOKI SENS TROISTOŚCI BOGA - do przemyślenia

** CZAS NA OPAMIĘTANIE I NAWRÓCENIE - szansa dla chwastów

.

2026 07 10: SERCE CZYSTE, MOC DUCHA

► Wróć do Pana, Boga twojego

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy». - por. Oz 14, 2-10

► Usta me będą głosić Twoją chwałę

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego. Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajemnic mądrości. Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję. Stwórz, Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego. Przywróć mi radość Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. Panie, otwórz wargi moje, a usta moje będą głosić Twoją chwałę. - Ps 51, 3-4. 8-9. 12-13. 14 i 17

► Alleluja, alleluja, alleluja

Gdy przyjdzie Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem. - por. J 16, 13a; 14, 26d

► Apostołowie będą prześladowani

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie. Miejcie się na baczności przed ludźmi! /.../ Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was. /.../ Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. - por. Mt 10, 16-23

.

2026 07 09: PAX!

Jezus powiedział do swoich apostołów: /.../ A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was. A jeśliby was gdzieś nie chciano przyjąć i nie dano posłuchu słowom waszym, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych! Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu». – por. Mt 10, 7-15

► Strząśnijcie proch z nóg waszych! – Ewentualne niepowodzenia, nieprzyjemności, czy zawiedzione oczekiwania w stosunku do innych osób pozostawiać za sobą, zostawiając je do rozstrzygnięcia – Panu Bogu. On będzie wiedział najlepiej, co z nimi zrobić – albo wobec ludzi, którzy nie spełnili naszych słusznych oczekiwań, albo – co też może się zdarzyć – wobec nas, jeśli nasze pomysły nie były po myśli Pana Boga (por. Łk 9,51-56). My mamy stale szukać i powracać do wewnętrznego pokoju, który daje nam Bóg, składając nasze pomysły, nasze chęci, nasze plany – całą naszą nadzieję – w Panu. Odstąp od złego, czyń dobro; szukaj pokoju, idź za nim! (Ps 34, 15)

.

2026 07 09: BÓG – BOSKI I LUDZKI, LUDZKI I BOSKI

Tak mówi Pan: /.../ A przecież Ja uczyłem chodzić Efraima, na swe ramiona ich brałem; oni zaś nie rozumieli, że przywracałem im zdrowie. Pociągnąłem ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości. Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę – schyliłem się ku niemu i nakarmiłem je. Moje serce na to się wzdryga i rozpalają się moje wnętrzności. Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu, i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja – Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać». - por. Oz 11, 1-4. 8c-9

► Pociągnąłem ich ludzkimi więzami – Stwórca jest bardzo ludzki, w tym chociażby, że – jako autor – doskonale zna naturę swoich stworzeń. Bóg jest bowiem nas i naszej natury autorem, pomysłodawcą oraz – nie tyle twórcą – co Stwórcą. Stworzył nas bowiem z niczego, czyli z tworzywa – materii – przedtem nieistniejącego. W jakimś sensie Bóg pisze stworzony przez siebie świat jak Księgę, ale jej treść nie jest słowną abstrakcją. Każdy bohater tej Księgi, czyli każdy z nas, jest bytem materialnym, ma fizyczne ciało, z jego określoną strukturą anatomiczną oraz określonymi procesami fizjologicznymi, podobnie jak cała stworzona przez Niego materia ożywiona. Oraz materia nieożywiona, także poddana specyficznym dla niej prawom materii. I w taki stworzony przez siebie świat wchodzi Bóg – Istnienie – albo jedynie podtrzymując go w jego za-istnieniu, albo ingerując w sposób głębszy w toczące się w tym świecie naturalne procesy. Na przykład, w taki sposób Stwórca dostosowuje swoje działanie do natury czlowieka-jako-takiego, ale też do każdej niepowtarzalnej w swojej indywidualności ludzkiej osoby, będącej cząsteczką materii obdarzoną osobową duszą, stworzoną na obraz i podobieństwo Boże, aby każda poszczególna osoba potrafiła w podarowanej jej rozumności i wolności szukać swego Stwórcy, decydować o swoich wyborach drogi życia, o swoich jednostkowych decyzjach, oraz komunikować się z Bogiem, Stwórcą, Panem wszystkiego. Łaska buduje na naturze! (św. Tomasz z Akwinu)

Przy okazji: O naturze i łasce, dwugłos:

• ks. Jan Słomka: Teologia nie tylko dla wtajemniczonych: natura pura

• Wojciech Giertych OP: Natura i łaska – to nie działa jak piętrowy autobus

.

2026 07 08: KARCZOWANIE KARCZOWISKA

► Nadszedł czas, by szukać Pana

Posiejcie sobie sprawiedliwość, a zbierzecie miłość; wykarczujcie sobie karczowiska. To czas szukania Pana, aż przyjdzie i ześle wam sprawiedliwość. - por. Oz 10, 1-3. 7-8. 12

► Zawsze szukajcie Bożego oblicza

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, rozsławiajcie wszystkie Jego cuda. Szczyćcie się Jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających Pana. Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, zawsze szukajcie Jego oblicza. Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.- por. Ps 105, 2-3. 4-5. 6-7

► Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

► Rozesłanie Dwunastu

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. /.../ Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie».- por. Mt 10, 1-7

KARCZOWANIE KARCZOWISKA – to tak jakby kolejne nawrócenie. Wykarczować teren, który już był wykarczowany, ale jakieś korzenie czy pędy jeszcze wyrosły spod wcześniej użyźnionej ziemi. Wykarczować to karczowisko raz jeszcze i szukać Pana, aby otrzymać od Niego ziarno sprawiedliwości do posiania na ziemi na nowo żyznej, aby zebrać z niej plon: Posiejcie sobie sprawiedliwość, a zbierzecie miłość. Amen.

SPRAWIEDLIWOŚĆ A MIŁOŚĆ – z moich wcześniejszych notatek: „A więc: sprawiedliwość. Dlaczego na drodze miłości tak bardzo pomocna jest sprawiedliwość? Ponieważ pomaga widzieć w prawdzie, pomaga wyraźnie widzieć kim jest stworzenie, a kim jest Stwórca. Sprawiedliwość oddaje Bogu to co boskie, a w zamian za to, że nie przypisuje sobie atrybutów boskości, to co boskie od Boga otrzymuje. Miłość, którą jest sam Bóg – oto, co przez swą sprawiedliwość człowiek otrzymuje. Miłość.” [2026 02 01:SPRAWIEDLIWOŚĆ]

.

2026 06 24 – NARODZINY, STAROŚĆ, CYKL ŻYCIA

Psalm 71. Prośba o szczęśliwą starość:

    W Tobie, Panie, moja ucieczka, niech nie doznam wstydu na wieki; wyrwij mnie i wyzwól w Twej sprawiedliwości, nakłoń ku mnie swe ucho i ocal mnie! Bądź mi skałą schronienia i zamkiem warownym, aby mnie ocalić, boś Ty opoką moją i twierdzą. Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca, od pięści złoczyńcy i ciemiężyciela.

    Ty bowiem, mój Boże, jesteś moją nadzieją, Panie, ufności moja od moich lat młodych! Ty byłeś moją podporą od narodzin; od łona matki moim opiekunem. Ciebie zawsze wysławiałem. Jak gdyby cudem stałem się dla wielu, Ty bowiem byłeś potężnym mym wspomożycielem. Usta moje były pełne Twojej chwały, przez cały dzień - Twojej sławy. Nie odtrącaj mnie w czasie starości; gdy siły ustaną, nie opuszczaj mnie!

    Albowiem moi wrogowie o mnie rozprawiają, czyhający na moje życie radzą się nawzajem, «Bóg go opuścił - mówią - gońcie go, chwytajcie, bo nie ma on wybawcy». O Boże, nie stój z daleka ode mnie, mój Boże, pośpiesz mi na pomoc! Niech się zawstydzą i niech upadną wrogowie mego życia; niech się hańbą i wstydem okryją szukający mego nieszczęścia! Ja zaś będę zawsze ufał i pomnażał wszelką Twą chwałę. Moje usta będą głosić Twoją sprawiedliwość, przez cały dzień Twoją pomoc: bo nawet nie znam jej miary.

    Przyjdę z potężnymi czynami Pana i będę przypominał tylko Jego sprawiedliwość. Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości, i do tej chwili głoszę Twoje cuda. Lecz i w starości, i w wieku sędziwym nie opuszczaj mnie, Boże, gdy [moc] Twego ramienia głosić będę,całemu przyszłemu pokoleniu - Twą potęgę, i sprawiedliwość Twą, Boże, sięgającą wysoko, którą tak wielkich dzieł dokonałeś: o Boże, któż jest równy Tobie? Zesłałeś na mnie wiele srogich utrapień, lecz znowu przywrócisz mi życie i z czeluści ziemi znów mnie wydobędziesz. Pomnóż moją godność i pociesz mnie na nowo!

    A ja chcę wielbić na harfie Twoją wierność, mój Boże! Będę Ci grał na cytrze, Święty Izraela! Rozradują się moje wargi, gdy będę Ci śpiewał, i dusza moja, którą odkupiłeś. Również mój język przez cały dzień będzie głosił Twoją sprawiedliwość, bo okryli się hańbą i wstydem szukający mojego nieszczęścia.

W uzupełnieniu do: [URODZINY]

24 czerwca, Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela

Źródło tekstu: https://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=904

.

2026 05 13: ATENY, AREOPAG, ŚW. PAWEŁ, PRZEMOWA

    W owych dniach ci, którzy towarzyszyli Pawłowi, zaprowadzili go aż do Aten i odjechali, otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby czym prędzej przybyli do niego.

    Stanąwszy w środku Areopagu, Paweł przemówił: «Mężowie ateńscy, widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni. Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też ołtarz z napisem: „Nieznanemu Bogu”. Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając. Bóg, który stworzył świat i wszystko, co w nim istnieje, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach ręką zbudowanych i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko. On z jednego człowieka wywiódł cały rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił im właściwe czasy i granice zamieszkania, aby szukali Boga; może dotkną Go i znajdą niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak to powiedzieli niektórzy z waszych poetów: „Jesteśmy bowiem z jego rodu”. Będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka. Nie biorąc pod uwagę czasów nieświadomości, wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, dlatego że wyznaczył dzień, kiedy to sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych».

    Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się wyśmiewali, a inni powiedzieli: «Posłuchamy cię o tym innym razem ». Tak Paweł ich opuścił. Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli. Wśród nich Dionizy Areopagita i kobieta imieniem Damaris, a z nimi inni.

    Potem opuścił Ateny i przybył do Koryntu.

Dz 17, 15. 22 – 18, 1

.

2026 03 19: OJCIEC – OJCOWIZNA – OJCZYZNA. MATKA.

Kiedyś, ćwierć wieku temu, zapisałam taką swoją refleksję:

Bóg-Ojciec: to Ojcostwo zawiera w sobie Jego Macierzyństwo, Jego miłość oblubieńczą, Jego przyjaźń, jego gościnność... Ojcostwo Boga – naszą ojczyzną... [Proszę przyjdź]

Dzisiaj, odkrywając jeszcze bardziej Boga – Matkę, miałam takie skojarzenie: w języku polskim mówimy o „ojczyźnie”, który to wyraz pochodzi od słowa „ojciec” oraz „ojcowizna”, czyli scheda dziedziczona po nim. Ale w tymże polskim języku często mówimy, że nasza ojczyzna jest naszą matką. Teraz coś podobnego wyraźnie odkrywam w Bogu: Bóg – Ojciec, Bóg – Matka. Stwórca: Wszystkim – we – Wszystkich (1 Kor 15, 28). Odkrycie to splata się czasowo z odkryciem przeze mnie – Św. Józefa. Po raz pierwszy zrozumiałam Jego samego i pojęłam Jego wielkość w historii Zbawienia. Maria była biologicznym łonem dla Bożego Syna; Józef był łonem społecznym dla Bożego Syna. Wszystko – w Bogu.

.

2026 03 18: BOSKIE MACIERZYŃSTWO

Mówił Syjon: «Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał ». «Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie!» - Iz 49, 8-15

► A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie! – Tak, jakby Bóg mówił, że obok bycia Ojcem jest również jak kobieta, jak matka, która kocha syna swego łona, ale też że Stwórca, Absolut, jeśli jest dla stworzenia Matką, to jest nią w sensie absolutnym – całkowitym i niezmiennym – w swoim Boskim Macierzyństwie. Tak to widzę, na dziś.

.

2026 03 18: WYPLENIĆ ZŁOŚĆ

Kiedyś: - Panie, plewy moich złości przemień w ogień Twej miłości.

Dziś: - Panie, moje złości wyplew ogniem Twej miłości.

To wielka różnica:

Kiedyś: Godziłam się ze swoją gniewliwo-choleryczną naturą. Przyjmowałam ją za naturalną cechę stałą. Prosiłam tylko Pana Boga, żeby moje złości kierowane, choćby w myślach, ku temu czy innemu człowiekowi czy sprawie, przemieniał w błogosławieństwa dla tych osób czy spraw – mocą Boskiej Miłości.

Dziś: Proszę o przemianę tej natury – mocą Boskiej Miłości. Łaska buduje na naturze, ale czyni to naprawiając i doskonaląc tę zastaną taką czy inną naturę tego czy innego człowieka.

A tu dwa małe a propos:

[Coś dla natury gniewliwej. Coś dla mnie]

[Rewanżyzm]

.

2026 03 16: SPRZECZNOŚĆ?

Tak mówi Pan: «Oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą.

Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele i z jej ludu – radość. Rozweselę się z Jerozolimy i rozraduję się z jej ludu. Już się nie usłyszy w niej odgłosów płaczu ani krzyku narzekania.

Nie będzie już w niej niemowlęcia, co miałoby żyć tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swych lat; bo najmłodszy umrze jako stuletni, a nie osiągnąć stu lat, będzie znakiem klątwy. Zbudują domy i mieszkać w nich będą, zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce».

Iz 65, 17-21

► Nie będzie już w niej niemowlęcia, co miałoby żyć tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swych lat; bo najmłodszy umrze jako stuletni, a nie osiągnąć stu lat, będzie znakiem klątwy.

ZNAK KLĄTWY? W tym idealnym, odnowionym, ostatecznym i dobrym świecie? Gdyby jeszcze w tekście użyto trybu warunkowego: byłoby znakiem klątwy…. Na razie nie znalazłam wiarygodnego komentarza biblijnego do tego właśnie wersetu, z tym właśnie sformułowaniem. Będę więc wypatrywać odpowiedzi na swoją wątpliwość – językową i/lub koncepcyjną.

.

2026 02 07: ŚMY

gniew ? złość ? a może podłość ? ŚMY ! JESTEŚMY ↓ M Y .

.

2026 02 05: ŚWIĘTE DZIEWICE, ŚWIĘTE MĘCZENNICE

Cztery wielkie święte dziewice, święte męczennice Kościoła rzymskiego, patronki czterech zimowych miesięcy:

LISTOPAD:

Cecylia „lilia niebios”, żyła na początku III w., Rzym, Włochy

(wspomnienie: 22 XI)

GRUDZIEŃ:

Łucja „świetlana”, żyła w końcu II w., Syrakuzy, Sycylia, Włochy

(wspomnienie: 13 XII)

STYCZEŃ:

Agnieszka „czysta”, żyła w końcu II w., Rzym, Włochy

(wspomnienie: 21 I)

LUTY:

Agata „dobra”, żyła w III w., Katania, Sycylia, Włochy

(wspomnienie: 5 II).

.

2026 02 02: CHRZEST jako KONSEKRACJA

► MYŚL Z HOMILII w dniu dzisiejszym: Chrzest jest pierwszą konsekracją w życiu chrześcijanina – przez wpisanie go w Chrystusa i poświęcenie go Bogu.

► Ewangelia na Święto Ofiarowania Pańskiego:

    Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

    A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:

«Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu

w pokoju, według Twojego słowa.

Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,

które przygotowałeś wobec wszystkich narodów:

światło na oświecenie pogan

i chwałę ludu Twego, Izraela».

por. Łk 2, 22-40

.

2026 02 01: SPRAWIEDLIWOŚĆ

► Z Ewangelii na dzisiaj:

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

por. Mt 5, 1-12a

► Z definicji:

Wyraz „sprawiedliwość” pochodzi od prasłowiańskiego rdzenia pravъ, oznaczającego „prosty”, „właściwy” lub „prawdziwy”. Rdzeń pravъ (prosty/właściwy) -> prawo (zasada) -> sprawiedliwy (ten, kto postępuje zgodnie z zasadami/prawem). W językach słowiańskich pojęcia prawa, prawdy i sprawiedliwości wywodziły się z tego samego źródła, utożsamiając „proste” z „prawdziwym” i „uczciwym”.     Ewolucja znaczeniowa wiąże prosty kształt z pojęciem uczciwości i moralności. Od przestrzennego znaczenia „prosty” wykształciło się znaczenie aksjologiczne „właściwy”, a następnie „uczciwy”. Wyraz jest ściśle powiązany z pojęciami prawa i prawdy, oznaczając postępowanie zgodne z normami, w sposób bezstronny i uczciwy. Klasyczne ujęcie (rzymskie) wiąże sprawiedliwość z oddaniem każdemu tego, co mu się należy (ius suum cuique tribuere), co w polszczyźnie znajduje odzwierciedlenie w etycznym wymiarze słowa.  https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/sprawiedliwosc-a-prawo;16676.html https://wsjp.pl/haslo/podglad/55673/sprawiedliwosc

► Z moich notatek:

Główne sprawności (cnoty) etyczne wyższe - wspomagające w nas rozum i wolę, to roztropność i sprawiedliwość: SPRAWIEDLIWOŚĆ 1. Przedmiot sprawiedliwości: a. sprawiedliwość wymienna [...], b. sprawiedliwość rozdzielcza [...], c. sprawiedliwość ogólna, d. słuszność - polega na byciu bez zarzutu w stosunku do innych, w tym do Boga. Miłość oświeca w woli sprawiedliwość, a z niej rodzą się: religia, pokuta i zadośćuczynienie, posłuszeństwo, pietyzm synowski, należny szacunek, wdzięczność, stosowność i łaskawość w karaniu, prawdomówność, pamięć o prawach i obowiązkach przyjaźni, obowiązek uprzejmości wobec wszystkich, obowiązek szczodrości, wierność i lojalność. 2. Powiązany ze sprawiedliwością dar Ducha Świętego: pobożność (duch pobożności) - dana do pełnienia rzeczy zwykłych, doskonali wolę i uczucie w stosunku do czci należnej Bogu oraz w stosunku do miłości braterskiej należnej wszystkim dzieciom Boga. 3. Związane ze sprawiedliwością owoce darów Ducha Świętego i powiązane z nimi błogosławieństwa ewangeliczne: pokuta, posłuszeństwo, sprawiedliwość, cichość ducha, słodycz duchowa - błogosławieństwo ucieczki od grzechu (ludzie cisi na własność posiądą ziemię). 4. Równoległe zagrożenia duchowe: niesprawiedliwość, obłuda, zakłamanie, zabobonność. https://prowincjalka5.blogspot.com/2013/09/anatomia-duszy-3-swiety-cel-swiete.html

► Z moich refleksji:

Posiadam jednak, co wiem nie tylko z własnego doświadczenia, ale głównie z opinii osób, które mnie dobrze poznały, cnotę sprawiedliwości, prawie równą pod względem ważności cnocie roztropności, ale mającą inne zadania do spełnienia w życiu duchowym. I czegóż się dowiaduję? Posiadana przeze mnie cnota predysponuje mnie do – miłości! Do miłości, która od Boga pochodzi, ludzi obejmuje, i do Boga prowadzi. Nigdy przedtem nie pomyślałam, że aż tak miłośnie uzdolniona jestem. Bardziej stawiałam na rozumną wiarę. Ale już nie na formalną wiedzę. To daje do myślenia.     A więc: sprawiedliwość. Dlaczego na drodze miłości tak bardzo pomocna jest sprawiedliwość? Ponieważ pomaga widzieć w prawdzie, pomaga wyraźnie widzieć kim jest stworzenie, a kim jest Stwórca. Sprawiedliwość oddaje Bogu to co boskie, a w zamian za to, że nie przypisuje sobie atrybutów boskości, to co boskie od Boga otrzymuje. Miłość, którą jest sam Bóg – oto, co przez swą sprawiedliwość człowiek otrzymuje. Miłość. https://prowincjalka5.blogspot.com/2013/09/mysli-miosne-nie-jestem-osoba-gupia.html

.

2026 01 30: VERSUS

► Saul versus Dawid Saul zawołał: «Czy to twój głos, synu mój, Dawidzie?» I zaczął Saul głośno płakać. Mówił do Dawida: «Ty jesteś sprawiedliwszy ode mnie, gdyż odpłaciłeś mi dobrem, podczas gdy ja odpłaciłem ci złem. Dziś dałeś mi dowód, że mi dobro świadczyłeś, kiedy bowiem Pan wydał mnie w twoje ręce, ty mnie nie zabiłeś. Przecież jeżeli ktoś spotka swego wroga, czy pozwoli na to, by spokojnie dalej szedł drogą? Niech cię Pan nagrodzi szczęściem za to, co mi dziś uczyniłeś. Teraz już wiem, że na pewno będziesz królem i że w twojej ręce utrwali się królowanie nad Izraelem». por. 1 Sm 24, 3-21 tutaj: historia relacji [Saul versus Dawid]

    I dwa przypomnienia:

► Syn Dobry versus Syn Marnotrawny Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: "Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem". Lecz ojciec rzekł do swoich sług: "Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się". I zaczęli się bawić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: "Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego". Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: "Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę".  Lecz on mu odpowiedział: "Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął, a odnalazł się"». por. Łk 15,11-32 ► Faryzeusz versus Celnik  «Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: "Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam". Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: "Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!" Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony». por. Łk 18,9-14

   Jak łatwo nawrócony Marnotrawny Syn może okrzepnąć w swoim nawróceniu, aż do stanięcia na miejscu bezlitosnego Syna Dobrego – w stosunku do różnych zagubionych marnotrawnych. Jak nawrócony Celnik może okrzepnąć w swoim nawróceniu, aż do stanięcia na miejscu tępego Faryzeusza – z dziękczynieniem, że nie jest taki jak różni tacy celnicy. Jak łatwo człowiek okrzepły w swoim nawróceniu może zapomnieć, jak wielkiego miłosierdzia ze strony Boga dostąpił.

    I jeszcze ten kontrast pomiędzy szlachetnym Dawidem i zawistnym Saulem, jak wyrzut sumienia. Mojego sumienia. A dzisiaj słyszę znowu o Dawidzie, ale już bez zestawienia z Saulem, tylko tym razem – z Uriaszem Chettytą, który szlachetnością bije na głowę „szlachetnego” Dawida:

► Dawid versus Uriasz: napisał Dawid list do Joaba i posłał go za pośrednictwem Uriasza. W liście napisał: «Postawcie Uriasza tam, gdzie walka będzie najbardziej zażarta, potem odstąpcie go, aby został ugodzony i zginął» por. 2 Sm 11, 1-4a. 5-10a. 13-17 tutaj: historia relacji [Dawid versus Uriasz]

    Czytania mszalne na każdy dzień. Kilka dni. Między Dawidem, a Dawidem. Okropna zbrodnia wybrańca Bożego, Dawida, ale też pocieszenie i nadzieja. Albo raczej wezwanie do opamiętania. Dla grzesznika. Dla mnie. Po prostu – grzesznikowi, jakim jest człowiek ze swojej natury, zranionej pierwszym grzechem, grzech zawsze może zdarzyć się. Pamiętać o tym. W pokornej skrusze serca. Amen.

    No i pytanie: co teraz będzie z Dawidem? Z Dawidem, który stanął na miejscu Saula?

    W nawiązaniu: [Wady zaawansowanych]

 ► 2026 02 15: I jeszcze jedno skojarzenie: [Robotnicy pierwszej godziny versus robotnicy godziny ostatniej]. Oraz to: „Kiedy Salomon zestarzał się, żony zwróciły jego serce ku bogom obcym i wskutek tego serce jego nie pozostało tak szczere wobec Pana, Boga jego, jak serce jego ojca, Dawida.”, czyli ponowne versus: „dobry” syn Dawida, Salomon, nie kończy zbyt dobrze: [Zdrada i bałwochwalstwo Salomona]. Wniosek? Każdy z nas, włącznie z „dobrym” synem czy „dobrym” celnikiem, z nawróconym synem „złym” czy nawróconym „złym” faryzeuszem, z Salomonem, Dawidem i Saulem - jest w rzeczywistości „robotnikiem ostatniej godziny”. Nasza kondycja duchowa w chwili przejścia na Drugą Stronę Życia, nasza kondycja w ostatniej godzinie, minucie, sekundzie - jest / będzie DECYDUJĄCA. Amen.

.