Psalm 139. Dzisiaj przyszedł do mnie:
Panie,
przenikasz i znasz mnie,
Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję.
Z
daleka przenikasz moje zamysły,
widzisz moje działanie i mój
spoczynek
i wszystkie moje drogi są Ci znane.
Choć
jeszcze nie ma słowa na języku:
Ty, Panie, już znasz je w
całości.
Ty ogarniasz mnie zewsząd
i kładziesz na mnie
swą rękę.
Zbyt dziwna jest dla mnie Twa wiedza,
zbyt
wzniosła: nie mogę jej pojąć.
Gdzież
się oddalę przed Twoim duchem?
Gdzie ucieknę od Twego
oblicza?
Gdy wstąpię do nieba, tam jesteś;
jesteś
przy mnie, gdy się w Szeolu położę.
Gdybym przybrał
skrzydła jutrzenki,
zamieszkał na krańcu morza:
tam
również Twa ręka będzie mnie wiodła
i podtrzyma mię Twoja
prawica.
Jeśli powiem: «Niech mię
przynajmniej ciemności okryją
i noc mnie otoczy jak
światło»:
sama ciemność nie będzie ciemna dla Ciebie,
a
noc jak dzień zajaśnieje:
<mrok jest dla Ciebie jak
światło>
Ty bowiem utworzyłeś moje nerki,
Ty
utkałeś mnie w łonie mej matki.
Dziękuję Ci, że mnie
stworzyłeś tak cudownie,
godne podziwu są Twoje dzieła.
I
dobrze znasz moją duszę,
nie tajna Ci moja istota,
kiedy
w ukryciu powstawałem,
utkany w głębi ziemi.
Oczy
Twoje widziały me czyny
i wszystkie są spisane w Twej
księdze;
dni określone zostały,
chociaż żaden z nich
[jeszcze] nie nastał.
Jak nieocenione są dla mnie
myśli Twe, Boże,
jak jest ogromna ich ilość!
Gdybym je
przeliczył, więcej ich niż piasku;
gdybym doszedł do końca,
jeszcze jestem z Tobą.
O
Boże, obyś zgładził bezbożnego,
niech krwawi mężowie idą
precz ode mnie!
Oni przeciw Tobie zmawiają się podstępnie,
za
nic mają Twoje myśli.
Panie,
czyż nie mam nienawidzić tych, co nienawidzą Ciebie,
oraz nie
brzydzić się tymi, co przeciw Tobie powstają?
Nienawidzę ich
pełnią nienawiści;
stali się moimi wrogami.
Zbadaj
mnie, Boże, i poznaj me serce;
doświadcz i poznaj moje
troski,
i zobacz, czy jestem na drodze nieprawej,
a skieruj
mnie na drogę odwieczną!
AMEN.
2026, koniec lipca: TAK Tak, Panie, Transcendencja. Tak, Kochanie, Immanencja. Amen. |
.