POST DANIELA
W
trzecim roku panowania króla judzkiego Jojakima przybył król
babiloński Nabuchodonozor pod Jerozolimę i oblegał ją. Pan wydał
w jego ręce króla judzkiego Jojakima oraz część naczyń domu
Bożego, które zabrał do ziemi Szinear do domu swego boga,
umieszczając naczynia w skarbcu swego boga. Król polecił następnie
Aszfenazowi, przełożonemu swoich dworzan, sprowadzić spośród
Izraelitów z rodu królewskiego oraz z możnowładców młodzieńców
bez jakiejkolwiek skazy, o pięknym wyglądzie, obeznanych z wszelką
mądrością, posiadających wiedzę i obdarzonych rozumem, zdatnych
do służby w królewskim pałacu. Zamierzał ich nauczyć pisma i
języka chaldejskiego. Król przydzielił im codzienną porcję
potraw królewskich i wina, które pijał. Mieli być wychowywani
przez trzy lata, by po ich upływie rozpocząć służbę przy królu.
Spośród
synów judzkich byli wśród nich Daniel, Chananiasz, Miszael i
Azariasz. Daniel powziął postanowienie, by się nie kalać
potrawami królewskimi ani winem, które król pijał. Poprosił więc
nadzorcę służby dworskiej, by nie musiał się kalać. Bóg zaś
obdarzył Daniela przychylnością i miłosierdziem nadzorcy służby
dworskiej. Nadzorca służby dworskiej powiedział do Daniela:
„Obawiam się, by mój pan, król, który przydzielił wam
pożywienie i napoje, nie ujrzał waszych twarzy chudszych niż
młodzieńców w waszym wieku i byście nie narazili mojej głowy na
niebezpieczeństwo u króla”. Daniel zaś powiedział do strażnika,
którego ustanowił nadzorca służby dworskiej nad Danielem,
Chananiaszem, Miszaelem 1 Azariaszem: „Poddaj sługi twoje
dziesięciodniowej próbie: niech nam dają jarzyny do jedzenia i
wodę do picia. Wtedy zobaczysz, jak my wyglądamy, a jak wyglądają
młodzieńcy jedzący potrawy królewskie, i postąpisz ze swoimi
sługami według tego, co widziałeś”.
Przystał
na to ich żądanie i poddał ich dziesięciodniowej próbie. A po
upływie dziesięciu dni wygląd ich był lepszy i zdrowszy niż
innych młodzieńców, którzy spożywali potrawy królewskie.
Strażnik zabierał więc ich potrawy i wino do picia, a podawał im
jarzyny. Dał zaś Bóg tym czterem młodzieńcom wiedzę i
umiejętność wszelkiego pisma oraz mądrość. Daniel miał dar
rozeznawania wszelkich widzeń i snów. Gdy minął okres ustalony
przez króla, by ich przedstawić, nadzorca służby dworskiej
wprowadził ich przed Nabuchodonozora. Król rozmawiał z nimi i nie
można było znaleźć pośród nich wszystkich nikogo równego
Danielowi, Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi. Zaczęli więc
sprawować służbę przy królu. We wszystkich sprawach wymagających
mądrości i roztropności, jakie przedstawiał im król, okazywali
się dziesięciokrotnie lepsi niż wszyscy wykładacze snów i
wróżbici w całym jego królestwie.
Dn 1,1-6.8-20
.