Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.
Ef 4, 1-6
ponad przez w
Amen.
|
UWAGA: wygenerowane przez Google AI Gemini:
Główne i najbliższe powyższemu sformułowaniu z czytań na dzisiejszy dzień są następujące cytaty z Biblii, pochodzące z Nowego Testamentu, z listów apostoła Pawła:
1. 1 Kor 15,28 (1. List do Koryntian 15,28)
„A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.”
Kontekst: Werset ten kończy rozważania św. Pawła o zmartwychwstaniu i ostatecznym wypełnieniu planu zbawienia, kiedy Chrystus przekaże całe królowanie Bogu Ojcu.
2. 1 Kor 12,6 (1. List do Koryntian 12,6)
„Różne też są działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich.” *
Kontekst: Słowa te odnoszą się do darów duchowych (charyzmatów) oraz tego, że każdy dar pochodzi od jednego Boga.
3. Kol 3,11 (List do Kolosan 3,11)
„A tu już nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz wszystkim we wszystkich [jest] Chrystus.” „...lecz wszystkim we wszystkich jest Chrystus.”
Kontekst: Opis nowego człowieka w Chrystusie, w którym nie ma już podziałów na Greka, Żyda, niewolnika czy wolnego.
* Katolicki komentarz do słów „Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich” (1 Kor 12, 6) skupia się na trzech głównych płaszczyznach teologicznych: trynitarnej, eklezjalnej (jedności Kościoła) oraz charyzmatycznej. [1, 2, 3]. Oto kluczowe punkty interpretacji tego wersetu w tradycji Kościoła Katolickiego:
1. Wymiar Trynitarny (Objawienie Trójcy Świętej)
Katoliccy komentatorzy biblijni podkreślają, że fragment ten (wersety 4–6) jest jednym z najwcześniejszych nowotestamentowych opisów współdziałania Trójcy Jedynej. Św. Paweł buduje tu wyraźny paralelizm: [1, 2]
- „Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch” (Osoba Ducha Świętego)
- „Różne są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan” (Osoba Syna – Jezusa Chrystusa)
- „Różne są działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich” (Osoba Boga Ojca, jako źródła i początku wszystkiego). [1, 2]
W katechezach Katolicki.net papież Jan Paweł II wskazywał, że ten potrójny układ dowodzi boskości każdej z tych Osób. Ostatecznym autorem każdego poruszenia dobra i łaski jest Bóg Ojciec, który działa przez Syna i w Duchu Świętym. [1, 2]
2. Jedność w Różnorodności (Eklezjologia)
Koryntianie spierali się o to, które dary duchowe (charyzmaty) są ważniejsze (np. dar języków czy dar prorokowania). Komentarz katolicki (np. w Biblii Tysiąclecia czy portalu eKAI) wyjaśnia, że intencją Pawła było ugaszenie tych sporów. Ponieważ jeden Bóg jest „sprawcą wszystkiego”, żaden charyzmat nie czyni człowieka lepszym od innych. Różnorodne talenty i posługi nie mają dzielić wspólnoty, ale służyć „wspólnemu dobru” i budowaniu jednego Ciała Chrystusa – Kościoła. [1, 2, 3, 4]
3. Odrzucenie Pelagianizmu (Łaska jako dar)
Sformułowanie, że Bóg jest sprawcą wszystkiego we wszystkich, ma głębokie znaczenie w katolickiej nauce o łasce i wolnej woli. Kościół odrzucał pelagianizm (herezję głoszącą, że człowiek może zbawić się sam, o własnych siłach). Komentarz św. Augustyna i późniejszych teologów wyjaśnia, że człowiek nie może przypisywać zasługi za dobro wyłącznie sobie. Nasze dobre czyny, wiara i modlitwa są owocem natchnienia Bożego. Bóg nie niszczy ludzkiej wolnej woli, ale uzdalnia ją i porusza do czynienia dobra.
Podsumowanie: Dla katolika werset ten to wezwanie do pokory (wszystko, co mam, pochodzi od Boga) oraz do jedności (skoro ten sam Bóg działa w moim bracie i siostrze, musimy ze sobą współpracować, a nie rywalizować). [1, 2]
.