► Modlitwa Różańcowa z dopowiedzeniami to jedna z najstarszych metod odmawiania Różańca. Pozwala zrozumieć, że Różaniec jest modlitwą wybitnie chrystocentryczną przez medytację nad poszczególnymi tajemnicami z życia Jezusa i Maryi. To doskonała szkoła modlitwy myślnej a także liturgicznej. Polega na tzw. klauzulach (dopowiedzeniach) do imienia Jezusa, zamykającego pierwszą część Pozdrowienia Anielskiego. Dopowiedzenia mają wyrażać za każdym razem inne aspekty danej tajemnicy różańcowej i jej związek z naszym życiem. - Źródło: Lokalna Polska Misja Katolicka
► Dopowiedzenie do różańca polega na tym, aby w każdej modlitwie „Zdrowaś Maryjo” po imieniu Jezus dopowiadać zdanie, które ma w sobie treść związaną z daną tajemnicą. Najprostszym dopowiedzeniem jest jedno i to samo zdanie, które powtarza się przez wszystkie dziesięć „Zdrowasiek”. Istnieje też „wyższy stopień wtajemniczenia”, który proponujemy w naszej książce, aby do każdego „Zdrowaś” dopowiadać inne zdanie, które jest jednak zawsze związane z daną tajemnicą. Tutaj pomoc może stanowić ta książka jako ściągawka dla początkujących.
► Pierwowzorem i historycznym pomysłodawcą różańca z dopowiedzeniami (tzw. klauzulami) był Dominik z Prus (Dominik z Treweru), XV-wieczny mnich z zakonu kartuzów. Około 1410–1439 roku ułożył on 50 krótkich zdań (dopowiedzeń) opisujących życie Jezusa i Maryi, które wplatał po imieniu „Jezus” w modlitwie Zdrowaś Maryjo. Z czasem rozwinął tę listę do 150 dopowiedzeń.
► W Polsce głównym propagatorem tej metody był ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Ruchu Światło-Życie. Wprowadził on różaniec z dopowiedzeniami do formacji oazowej (wzorując się m.in. na francuskich ośrodkach dominikańskich) jako skuteczny sposób na walkę z rutyną i mechanizmem „klepania” modlitwy:
„Z badań tych wynika, że różaniec powstał w czasach, gdy modlitwa „Zdrowaś Maryjo”, zwana „pozdrowieniem anielskim”, składała się tylko ze słów biblijnych – pozdrowienia Archanioła Gabryela i św. Elżbiety i kończyła się słowem „Jezus”. Dopiero później przyjął się zwyczaj dodawania tych słów modlitwy wstawienniczej, zaczynającej się od słów: „Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami…”. Różaniec zaś powstał w ten sposób, że modlący się zatrzymywał się medytacyjnie nad słowem „Jezus”, wyrażając w tzw. dopowiedzeniach, czyli w rozwiniętym zdaniu wypowiadającym to, co kojarzyło mu się z imieniem Jezus, np.: który jest wcielonym Słowem Przedwiecznym Ojca, który stał się człowiekiem dla naszego zbawienia, który przez śmierć na krzyżu zgładził nasze grzechy, który zmartwychwstał jako pierwszy spośród wielu braci itp. Uporządkowanie tych dopowiedzeń w „bloki” dziesięciu „Ave”, związanych z głównymi tajemnicami życia Chrystusa, dało w rezultacie dzisiejszą postać modlitwy różańcowej.” „Wreszcie, dzięki tej metodzie różaniec staje się modlitwą chrystologiczną, a Maryja staje się dla nas drogą do Chrystusa; uczymy się z Nią wnikać w Tajemnicę Chrystusa i czynić ją owocną dla naszego życia.” ks. Franciszek Blachnicki, „Odnowiona” metoda odmawiania różańca, w: Modlitwa tętniąca życiem, Kraków 2003 |
► W Kościele powszechnym wielkim orędownikiem tej formy medytacji był papież św. Jan Paweł II. W swoim liście apostolskim Rosarium Virginis Mariae (2002 r.) oficjalnie przypomniał i zalecił stosowanie dopowiedzeń (klauzul) jako doskonałego narzędzia podkreślającego chrystocentryczny charakter różańca:
„Centrum „Zdrowaś Maryjo”, poniekąd zwornikiem między jego pierwszą a drugą częścią, jest imię Jezus. Czasami przy pośpiesznym odmawianiu, to centrum uchodzi uwagi, a wraz z nim również nawiązanie do misterium Chrystusa, które jest kontemplowane. Ale to właśnie akcent, jaki kładzie się na imieniu Jezus i na Jego misterium, znamionuje znaczące i owocne odmawianie różańca. Już Paweł VI przypominał w Adhortacji Marialis cultus praktykowany w pewnych regionach zwyczaj, by podkreślać imię Chrystusa, dodając do niego refren (tzw. „dopowiedzenia”) nawiązujący do rozważanej tajemnicy.
Jest to zwyczaj godny pochwały, zwłaszcza przy publicznym odmawianiu różańca. Wyraża on dobrze wiarę chrystologiczną, odnoszącą się do różnych momentów życia Odkupiciela. Jest to wyznanie wiary, a równocześnie pomoc w medytacji, która pozwala przyswajać i przeżywać misterium Chrystusa, w naturalny sposób związane z odmawianiem „Zdrowaś Maryjo”.” Jan Paweł II, Rosarium Virginis Mariae (2002) |
Ogólna historia Różańca: tutaj
RÓŻANIEC z DOPOWIEDZENIAMI:
.