► Tak mówi Pan Bóg, który stworzył i rozpiął niebo, rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, dał ludziom na niej dech ożywczy i tchnienie tym, co po niej chodzą. «Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności». – por. Iz 42, 1-7
► Nawet gdy wrogowie staną przeciw mnie obozem, moje serce nie poczuje strachu. Choćby napadnięto mnie zbrojnie, nawet wtedy ufność swą zachowam. - por. Ps 27
► Jezus w Betanii: Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego, drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi stopy, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z Jego uczniów, ten, który Go miał wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, że dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem i mając trzos, wykradał to, co składano. – por. J 12, 1-11
► Myśl z pewnej homilii usłyszanej w dniu dzisiejszym: Uczta w Betanii - postawa Marii vs postawa Judasza. Biblia nie unika nazwania Judasza tym, kim faktycznie był – zakłamanym człowiekiem, fałszywym przyjacielem, złodziejem i zdrajcą. Biblia nie jest „poprawnościowa” – nie zrównuje postaw ludzkich, tłumacząc to takimi czy innymi okolicznościami ich życia. Kaznodzieja poruszył motyw stanu serca danego człowieka, ujawniającego się i ujawnianego w jego reakcjach, w jego czynach. Serce Marii vs serce Judasza. Wniosek: mamy prawo zauważać postawy i czyny (tak jak Ewangelista, który nie ukrywa kalkulacji zakłamanego Judasza, i który nie przemilcza hojnej miłości Marii).
► Dzisiaj usłyszaną homilię odebrałam jako potwierdzenie moich wcześniejszych refleksji na temat [SERCE]
Moje
serce nie poczuje strachu.
Ufność
swą zachowam.
O
to Pana proszę.
Amen.
|
.